แฟ้มธรรม ตอนที่ ๑๙: เมื่อการสอบ “นักธรรม” บุกหัวเมือง! เปิดกฎระเบียบปี ๒๔๕๗ “สอบผ่อนผัน” ได้ แต่ยังไม่รอดทหาร?

ย้อนกลับไปในปี พ.ศ. ๒๔๕๗ การศึกษาพระปริยัติธรรมไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในกรุงเทพฯ (สนามหลวง) อีกต่อไป สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงมีพระดำริให้ขยายสนามสอบออกไปสู่ “หัวเมือง” (มณฑลต่างๆ) เพื่อให้โอกาสภิกษุสามเณรทั่วประเทศ

แต่การจะใช้มาตรฐานเดียวกับเมืองหลวงทันทีอาจจะยากเกินไป “ประกาศ” ฉบับนี้จึงถือกำเนิดขึ้น เพื่อวางระบบการสอบในต่างจังหวัด โดยมีไฮไลท์สำคัญที่น่าสนใจดังนี้:

💡 สรุปใจความสำคัญ (ฉบับเข้าใจง่าย):

  • 📚 มาตรฐานเดียวกัน: ใช้หลักสูตรเดียวกับสนามหลวงเป๊ะๆ ไม่มีการลดหย่อนเนื้อหา
  • ⏸️ ระบบผ่อนผัน: เนื่องจากเป็นการเริ่มใหม่ จึงอนุญาตให้ “สอบเก็บแต้ม” ได้ (เรียกว่าสอบพักประโยค) แบ่งสอบเป็น 2 ขยัก ไม่ต้องสอบรวดเดียวผ่านเหมือนในกรุงเทพฯ
    • ขยักที่ ๑: สอบธรรมวิภาค + วินัย (สามเณรสอบแค่อย่างแรก รอวชิระค่อยสอบวินัย)
    • ขยักที่ ๒: สอบพุทธประวัติ + เรียงความแก้กระทู้ธรรม
  • 👮 ปมเกณฑ์ทหาร: นี่คือจุดพีค! การสอบได้แค่ “ขยักแรก” (ประโยค ๑) ยังไม่ถือว่ารอดจากการเกณฑ์ทหาร ต้องสอบให้ผ่านครบถึงประโยค ๒ เท่านั้นถึงจะได้รับสิทธิ์ยกเว้น (เว้นแต่เมืองที่เพิ่งตั้งสนามสอบใหม่ๆ อาจมีการขอผ่อนผันให้ชั่วคราวเพื่อให้ตั้งตัวทัน)

ส่วนที่ 3: เอกสารต้นฉบับ (The Original Archive)

(ส่วนนี้ใช้ Block Quote หรือใส่กรอบพื้นหลังสีครีม/กระดาษเก่า เพื่อให้ดูขลังและแยกส่วนชัดเจน)

📜 เอกสารจดหมายเหตุ: ประกาศกำหนดหลักสูตรสอบความรู้องค์นักธรรมของมณฑล (ข้อความด้านล่างนี้ เป็นการคัดลอกอักขระวิธีตามต้นฉบับเดิมทุกประการ)

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *