แฟ้มธรรม ตอนที่ ๕๐: ปฏิวัติการสอบ! สั่งใช้ “ข้อสอบเดียวกัน-วันเดียวกัน” ทั่วประเทศ (ประกาศปี ๒๔๗๐)
ในยุคแรกๆ การสอบนักธรรมในประเทศไทยยังไม่มี “มาตรฐานกลาง” ที่ชัดเจนเหมือนทุกวันนี้ ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ “ความเหลื่อมล้ำ”
- บางจังหวัดข้อสอบยาก บางจังหวัดข้อสอบง่าย (วัดมาตรฐานไม่ได้)
- วันสอบไม่พร้อมกัน ทำให้ชาวบ้านต้องจัดงานทำบุญเลี้ยงพระหลายรอบ (เปลืองงบ/เป็นภาระ)
- พระต่างจังหวัดต้องลำบากเดินทางไกลเข้ามาสอบในกรุงเทพฯ หากจำนวนผู้เข้าสอบในพื้นที่ไม่ถึงเกณฑ์
เพื่อแก้ปัญหานี้และยกระดับการศึกษาคณะสงฆ์ให้เป็นปึกแผ่น สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ (พระอิสริยยศในขณะนั้น กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์) จึงทรงประกาศ “ปฏิรูประบบการสอบครั้งใหญ่” ในปี พ.ศ. ๒๔๗๐ โดยกำหนดให้ใช้มาตรฐานเดียวทั่วราชอาณาจักร หรือที่เราเรียกกันติดปากทุกวันนี้ว่า “สอบสนามหลวง” นั่นเอง
Key Takeaways: สรุปการเปลี่ยนแปลง
🔄 เปรียบเทียบระบบสอบ (Before vs After):
| หัวข้อ | ระบบเดิม (ก่อนปี ๒๔๗๑) | ระบบใหม่ (ตามประกาศนี้) |
| ข้อสอบ | ต่างคนต่างออก (ยาก-ง่าย ไม่เท่ากัน) | ใช้ข้อสอบเดียวกันทั่วประเทศ (มาตรฐานเดียว) |
| วันสอบ | ไม่พร้อมกัน (แล้วแต่มณฑลกำหนด) | สอบพร้อมกันทั่วประเทศ (หลังวันที่ ๑๐ พ.ย.) |
| สถานที่สอบ | คนน้อยต้องเข้ากรุงเทพฯ / เอกสอบได้แค่กรุงเทพฯ | สอบที่ไหนก็ได้ ไม่จำกัดจำนวนคน / เป็นสนามหลวงทุกที่ |
| สถานะ | สนามมณฑล / สนามกรุงเทพฯ | ยกระดับเป็น “สนามหลวง” ทั่วราชอาณาจักร |

(The Archive: เอกสารต้นฉบับ) 📜 สำเนาเอกสารจดหมายเหตุ เรื่อง: ประกาศเปลี่ยนวิธีดำเนินการนักธรรมชั้นตรี โท เอก
คลิกเพื่ออ่านสำเนาเอกสารจดหมายเหตุ เรื่อง: ประกาศเปลี่ยนวิธีดำเนินการนักธรรมชั้นตรี โท เอก
“การศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัยซึ่งเรียกว่านักธรรมชั้นตรี โท เอก นั้น บัดนี้ เจริญแพร่หลายทั่วราชอาณาจักร… แต่วิธีดำเนินการบางอย่างยังไม่สะดวกเรียบร้อยเช่น นักธรรมชั้นตรีสนามกรุงเทพฯ เปิดสอบเดือนพฤศจิกายน สนามมณฑลชั้นนอก เปิดสอบก่อนกรุงเทพฯ ก็มี พร้อมกันก็มี ทีหลังก็มี… ส่วนข้อสอบเล่า บางมณฑลก็ยาก บางมณฑลก็ปานกลาง บางมณฑลก็ง่าย นักธรรมชั้นเดียวกัน แต่ข้อสอบยิ่งหย่อนกว่าไม่เสมอกัน เพราะไม่ได้กำหนดข้อสอบให้เป็นแบบเดียวกัน
…ครั้นถึงคราวสอบนักธรรมชั้นเอก มณฑลชั้นนอกให้เข้ามาสอบในกรุงเทพฯ แห่งเดียว เป็นข้อข้องมาก เพราะมณฑลที่อยู่ใกล้ก็มาสอบ มณฑลที่อยู่ไกล เช่น มณฑลอุดร มณฑลพายัพก็ไม่มาสอบ อย่างนี้นักธรรมเถรภูมิก็ไม่แพร่หลาย…
เพราะฉะนั้น จำเดิมแต่ พ.ศ. ๒๔๗๑ เป็นต้นไป ให้เปลี่ยนวิธีดำเนินการนักธรรมแลกำหนดเวลาเปิดสอบเปรียญธรรมดังต่อไปนี้
ก. ให้ออกข้อสอบไล่นักธรรม ๓ ชั้นนั้นอย่างเดียวกันทั่วพระราชอาณาเขต ข. ให้เปิดวันสอบไล่พร้อมกันทั้ง ๓ ชั้น ในสนามนั้น ๆ ในเดือนพฤศจิกายน แต่วันที่ ๑๐ ล่วงไปแล้วทุก ๆ ปี ค. ให้เปิดสอบเปรียญธรรมในเดือนมกราคมก่อนมาฆบูชาที่กรุงเทพฯ แห่งเดียวทุกปี ฆ. ให้สนามนักธรรมทั้ง ๓ ชั้นนั้น เป็นสนามหลวงทั่วพระราชอาณาเขต ง. จำนวนนักเรียนทั้ง ๓ ชั้นนั้น ไม่มีกำหนดจำกัด มากน้อยเท่าใดก็เข้าสอบได้ จ. ให้แม่กองสนามหลวงกำหนดวันสอบไล่นักธรรมแลเปรียญธรรมในปีนั้น ๆ ตามสมควรแก่วันแลโอกาส ฯ”
ประกาศแต่วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๐ (ลงพระนาม) กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์
(อ้างอิง: แถลงการณ์คณะสงฆ์ เล่ม ๑๕ พ.ศ. ๒๔๗๐. หน้า ๕๐๖.)

