Category: บทธรรมเทศนา

(นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ – ๓ จบ) เจริญพร ญาติโยม สาธุชนคนรุ่นใหม่ และผู้ที่กำลังแสวงหาความสงบใจทุกท่าน… วันนี้ อาตมภาพอยากจะชวนพวกเราตั้งคำถามกับตัวเองสักนิดหนึ่ง โยมเคยสังเกตไหมว่า ในโลกปัจจุบันที่ความรู้หาได้ง่ายเพียงปลายนิ้ว บางคนยิ่งศึกษาธรรมะ ยิ่งเข้าวัด ยิ่งปฏิบัติธรรม กลับกลายเป็นคนที่มี “อีโก้” สูงขึ้น กลายเป็นคนขี้ตัดสินคนอื่น หรือบางคนที่พยายามทำตัวเป็นคนดีตามคำสอนอย่างเคร่งครัด กลับรู้สึกว่าชีวิตมัน “หนัก” และ “เหนื่อย” กว่าเดิมราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบ

(นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ – ๓ จบ) เจริญพร ญาติโยม สาธุชนทุกท่าน… วันนี้ อาตมภาพอยากจะชวนพวกเรามาคุยกันเรื่องที่ “ร้อน” ที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตประจำวัน นั่นคือเรื่องของ “ความโกรธ” โดยเฉพาะความโกรธที่เกิดจาก “ปากคน” โยมลองสังเกตดูเถิด ในโลกยุคปัจจุบันที่เรามีโซเชียลมีเดียอยู่ในมือ พื้นที่ของการด่าทอ การบูลลี่ หรือการสาดอารมณ์ใส่กันมันเกิดขึ้นได้ง่ายเพียงแค่ปลายนิ้ว หลายคนตั้งคำถามว่า “หลวงพี่… ในวันที่คนอื่นเขาใจร้ายกับเรา สาดโคลนใส่เรา เราจะรักษาใจให้ไม่พังได้อย่างไร?”

(นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ – ๓ จบ) เจริญพร ญาติโยม สาธุชนคนรุ่นใหม่ทุกท่าน… วันนี้ อาตมภาพอยากจะชวนพวกเรามาคุยกันเรื่องที่ใกล้ตัวที่สุด แต่ก็น่าปวดหัวที่สุดเรื่องหนึ่ง นั่นคือเรื่องของ “ความคิด” โยมเคยไหม… ในวันที่อยากจะพักผ่อนให้สบาย แต่ในหัวกลับมี “หนังวนซ้ำ” เป็นภาพความโกรธแค้นใครบางคน ภาพความเสียดายในอดีต หรือความกังวลในอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ยิ่งเราบอกตัวเองว่า “เลิกคิดได้แล้ว” มันกลับยิ่งจำ ยิ่งพยายามจะลืม มันกลับยิ่งผุดขึ้นมาเด่นชัด

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) เจริญพร สาธุชนผู้ใฝ่หาความสงบสุขในการอยู่ร่วมกันทุกท่าน วันนี้อาตมภาพมีคำถามชวนคิดสำหรับคนทำงานยุคใหม่ โยมเคยรู้สึกไหม? ว่าการอยู่คนเดียวมันเหงา แต่การอยู่ร่วมกับคนอื่นมัน “วุ่นวาย” ในที่ทำงาน ในบ้าน หรือแม้แต่ในกลุ่มเพื่อน… เรามักเจอปัญหา “คนเยอะ เรื่องแยะ” ต่างคนต่างความคิด ต่างคนต่างอีโก้ ทะเลาะกัน ขัดแย้งกัน จนบางทีเราอยากจะหนีไปอยู่ป่าคนเดียวให้รู้แล้วรู้รอด

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) เจริญพรสาธุชนผู้มีจิตมุ่งมั่นในธรรมทุกท่าน วันนี้อาตมาภาพมีเรื่องชวนสงสัยมาเล่าให้ฟัง โยมเคยรู้สึกไหม? เวลาเราตั้งใจจะทำอะไรดีๆ สักอย่าง โดยเฉพาะเรื่องการปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ หรือรักษาศีล แรกๆ ไฟแรงมาก ตั้งใจดิบดี แต่พอทำไปสักพัก… ไฟมอด จิตมันรู้สึก “หนืดๆ” “ฝืดๆ” เหมือนรถที่ใส่เบรกมือค้างไว้แล้วพยายามจะเร่งเครื่อง หรือบางทีก็รู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆ ถ่วงขาเอาไว้ จะก้าวไปข้างหน้าก็ก้าวไม่ออก

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) เจริญพร สาธุชนผู้แสวงหาความงดงามในจิตใจทุกท่าน วันนี้อาตมภาพมีคำถามชวนคิด… “ครั้งสุดท้ายที่มีคนมาตำหนิเรา หรือวิจารณ์เรา… เราทำหน้ายังไง?” เราเถียงเขากลับทันทีไหม? เราโกรธจนหน้าแดงไหม? หรือเราแกล้งเปลี่ยนเรื่องเพื่อกลบเกลื่อนความผิด?

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) เจริญพรสาธุชนผู้แสวงหาทางพ้นทุกข์ทุกท่าน วันนี้อาตมาภาพอยากชวนพวกเรามาคุยกันถึง “ความอึดอัดใจ” ที่หลายคนน่าจะเคยเป็น โยมเคยไหม? รู้ทั้งรู้ว่าโกรธแล้วไม่ดี แต่ก็ยังวีนแตก? รู้ทั้งรู้ว่ากินของหวานมากไม่ดี แต่เห็นเค้กทีไรก็อดใจไม่ได้? รู้ทั้งรู้ว่าไถมือถือดึกๆ มันเสียเวลาพักผ่อน แต่ก็นอนไม่หลับถ้าไม่ได้ดู?