แนวทางปฏิบัติสำหรับพระภิกษุสามเณรเกี่ยวกับการขับขี่พาหนะ
ในบริบทของสังคมปัจจุบันที่เทคโนโลยีการคมนาคมเข้าถึงทุกพื้นที่ การขับขี่พาหนะโดยบรรพชิตกลายเป็นประเด็นที่มีความละเอียดอ่อนและต้องพิจารณาอย่างรอบด้าน ทั้งในมิติของพระธรรมวินัย กฎหมายบ้านเมือง และความคาดหวังของพุทธศาสนิกชน แม้การเดินทางจะเป็นความจำเป็นในการปฏิบัติศาสนกิจ ทว่าพฤติกรรมการขับขี่รถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ด้วยตนเองนั้น มักถูกตั้งคำถามถึงความเหมาะสมต่อ “สมณสารูป” หรือภาพลักษณ์อันพึงสำรวมของบรรพชิต บทความนี้จะวิเคราะห์ถึงที่มาของปัญหาและแนวทางแก้ไขตามมติมหาเถรสมาคม เพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องสอดคล้องกับระเบียบการปกครองคณะสงฆ์
