Tagged: นิวรณ์ ๕

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) สมโณ อัสสะ สมาหิโต (ผู้มีใจตั้งมั่น ชื่อว่าเป็นสมณะ) เจริญพร ท่านสาธุชนผู้แสวงหาความจริงของชีวิตทุกท่าน ท่ามกลางกระแสโลกที่เชี่ยวกรากในปัจจุบัน เรามักตัดสินคุณค่าของคนจากสิ่งที่ตาเห็น เรามองดูเสื้อผ้าที่สวมใส่ ยศถาบรรดาศักดิ์ที่ต่อท้ายชื่อ หรือภาพลักษณ์ที่ถูกปรุงแต่งขึ้นบนโลกโซเชียลมีเดีย เรามักถามกันว่า “คนนี้เป็นใคร?” “ทำอาชีพอะไร?” หรือ “มียศตำแหน่งใด?”

ในโลกยุคปัจจุบันที่ “Personal Branding” และภาพลักษณ์ภายนอกมักถูกใช้เป็นมาตรวัดคุณค่าของบุคคล เรามักตั้งคำถามว่า อะไรคือสิ่งแบ่งแยก “คนธรรมดา” ออกจาก “ผู้แสวงหาความจริง” (สมณะ)? คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่โปรไฟล์ในโซเชียลมีเดีย หรือแม้แต่เครื่องแบบที่สวมใส่ ย้อนกลับไปในสมัยพุทธกาล ณ นิคมอัสสปุระ แคว้นอังคะ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงวางบรรทัดฐานที่ลึกซึ้งกว่านั้นไว้ใน “มหาอัสสปุรสูตร” (Mahā-assapura Sutta) พระองค์ทรงชี้ชัดว่า แก่นแท้ของการเป็นสมณะมิได้อยู่ที่การครองจีวร หากแต่อยู่ที่ “คุณภาพของจิตใจ”