Tagged: มิจฉาทิฏฐิ

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๑๘ ถอดรหัส “โลหิจจสูตร”: เมื่อพุทธองค์ทรงบัญญัติมาตรฐาน “ครู” ใครที่กราบได้สนิทใจ และใครที่ต้อง “กล้าวิจารณ์”

บทนำ: วิกฤตศรัทธาและคำถามถึง “อภิสิทธิ์แห่งศาสดา” ในสังคมปัจจุบันที่เต็มไปด้วย “ไลฟ์โค้ช” ทางจิตวิญญาณ และสำนักปฏิบัติธรรมที่ผุดขึ้นราวดอกเห็ด คำถามสำคัญที่คนรุ่นใหม่มักตั้งข้อสงสัยคือ “เราใช้อะไรเป็นเกณฑ์ในการวัดคุณภาพของครูบาอาจารย์?” และ “ศาสดาหรือผู้สอนธรรม เป็นบุคคลที่แตะต้องวิจารณ์ไม่ได้จริงหรือ?”

0

เรื่องสอบธรรม พ.ศ. ๒๕๔๐: เมื่อธรรมะ ‘จำเป็นกว่าอาชีพ’ และเกราะป้องกันภัย ‘มิจฉาทิฏฐิ’

เอกสารจดหมายเหตุเกี่ยวกับการสอบธรรมสนามหลวง ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๔๐ (ค.ศ. 1997) นับเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่สะท้อนวิสัยทัศน์ของคณะสงฆ์ไทยในช่วงทศวรรษ ๒๕๔๐ ได้เป็นอย่างดี ภายใต้การนำของ พระสุธรรมาธิบดี แม่กองธรรมสนามหลวง ในขณะนั้น ซึ่งไม่เพียงแต่เร่งรัดการยกระดับมาตรฐานการวัดผลให้เป็นสากล แต่ยังเน้นย้ำปรัชญาสำคัญที่ว่า การรู้ธรรมคือ “รากฐานของชีวิต” ที่จำเป็นยิ่งกว่าวิชาชีพ ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของโลกและภัยคุกคามจากความเห็นผิด

0

บทธรรมเทศนา ๓: “ติดกับดักความคิด…ชีวิตไม่ไปไหน”

บทธรรมเทศนา: “ติดกับดักความคิด…ชีวิตไม่ไปไหน” (พรหมชาลสูตร: ถอดรหัสข่ายดักจับสรรพสัตว์) นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) “อิเม โข เต ภิกขะเว ธัมมา คัมภีรา ทุททะสา ทุระนุโพธา สันตา ปะณีตา อะตักกาวะจะรา นิปุณา ปัณฑิตะเวทะนียาติ”

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๗ พรหมชาลสูตร: การถอดรหัส “ทิฏฐิ ๖๒” และหนทางสู่อิสรภาพที่แท้จริง

บทนำ: เสียงสะท้อนแห่งการติชมบนเส้นทางจาริก ในประวัติศาสตร์พุทธศาสนา เหตุการณ์ที่เป็นปฐมเหตุแห่งการแสดงธรรมอันลึกซึ้งมักเริ่มต้นจากสถานการณ์ธรรมดา ดังเช่นเหตุการณ์ระหว่างการจาริกจากกรุงราชคฤห์สู่เมืองนาลันทา เมื่อพระพุทธองค์และคณะสงฆ์ต้องสดับฟังถ้อยคำที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงจากสองอาจารย์ศิษย์ “สุปปิยปริพาชก” ผู้กล่าวติเตียนพระรัตนตรัย และ “พรหมทัตตมาณพ” ศิษย์ผู้กล่าวสรรเสริญ