ทวารบาลแห่งศาสนจักร: วิเคราะห์บทบาทพระอุปัชฌาย์กับการบริหารจัดการทุนมนุษย์ภายใต้นิติวิธีและระเบียบใหม่
ในระบอบการปกครองคณะสงฆ์ไทย “การบรรพชาอุปสมบท” มิได้ดำรงอยู่เพียงในมิติของศาสนพิธีตามคติความเชื่อหรือการสืบสานจารีตประเพณีเท่านั้น ทว่าในทางรัฐประศาสนโยบายของสงฆ์ ถือเป็นกระบวนการรับบุคคลเข้าสู่สถาบันศาสนาในฐานะ “ศาสนทายาท” ผู้มีพันธกิจหลักในการธำรงรักษาพระธรรมวินัย ท่ามกลางพลวัตของสังคมศตวรรษที่ ๒๑ ที่มีความซับซ้อนและเผชิญกับความท้าทายจากปัจจัยภายนอก มหาเถรสมาคมจึงได้ยกระดับมาตรฐานการคัดกรองกุลบุตรให้มีความเข้มงวดและเป็นระบบสากลมากขึ้น โดยมี “พระอุปัชฌาย์” เป็นกลไกสำคัญที่สุดในฐานะผู้ตรวจสอบคุณสมบัติและผู้รับรองความบริสุทธิ์ของบุคคลก่อนเข้าสู่สังฆมณฑล
