Tagged: การสอบบาลีสนามหลวง
ในปี พ.ศ. ๒๔๖๐ นับเป็นหมุดหมายสำคัญของการปฏิรูปการศึกษาคณะสงฆ์ไทย เมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงพระดำริให้ปรับปรุงหลักสูตรการสอบเปรียญประโยค ๔ โดยเพิ่มเงื่อนไขเชิงวิชาการที่มีนัยสำคัญต่อการพัฒนาศาสนทายาท ๒ ประการหลัก ดังนี้
ในยุคแรกๆ การสอบนักธรรมมี “ตัวช่วย” สำคัญที่เรียกว่า “วิธีเฉลี่ยคะแนน” ซึ่งช่วยให้พระเณรที่สอบตกบางวิชา ยังมีสิทธิ์สอบผ่านได้ถ้าวิชาอื่นทำคะแนนได้ดี (The Carry System)
ในปี พ.ศ. ๒๔๕๙ การสอบบาลีเริ่มเปลี่ยนมาใช้ระบบ “ข้อเขียน” ทั้งหมด ทำให้ประหยัดเวลาสอบลงได้มาก ทางการคณะสงฆ์จึงเปิดโอกาสทองให้ผู้สอบสามารถ “สอบควบ” ได้ คือสอบทั้งนักธรรมและบาลีไปพร้อมๆ กันเลย ไม่ต้องรอให้ผ่านทีละขั้น
ระเบียบการสอบนักธรรม ถือเป็นกลไกสำคัญในการวัดผลและมาตรฐานการศึกษาของคณะสงฆ์ไทย ในอดีตได้มีการปรับปรุงแก้ไขกฎเกณฑ์ต่าง ๆ เป็นระยะ เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทของสังคมและการขยายตัวของการศึกษา โดยมีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อประสานแผนกธรรมและแผนกบาลีให้มีความเป็นเอกภาพ และส่งเสริมให้การศึกษาพระปริยัติธรรมแพร่หลายไปในวงกว้าง