Tagged: ความไม่เที่ยง

0

เมื่อวิมานสั่นสะเทือน: บทเรียนการปล่อยวางจากยอดฟ้าดาวดึงส์ (จูฬตัณหาสังขยสูตร)

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) สพฺเพ ธมฺมา นาลํ อภินิเวสาย ธรรมทั้งปวง อันใคร ๆ ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น ดังนี้ เจริญพร ท่านสาธุชนผู้มีปัญญาและแสวงหาความสงบเย็นแห่งจิตใจทั้งหลาย ในยามที่โลกหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว กระแสแห่งความอยากได้ อยากมี อยากเป็น ไหลเชี่ยวกรากพัดพาจิตใจของผู้คนให้วุ่นวายสับสน บ่อยครั้งที่เราท่านทั้งหลายต่างตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ทำไมยิ่งเราไขว่คว้าหาความสุข ใจกลับยิ่งร้อนรน? ทำไมยิ่งเราครอบครองสิ่งของได้มากเท่าไหร่ ความกลัวที่จะสูญเสียกลับยิ่งมากขึ้นเท่านั้น?”

0

บทธรรมเทศนา ตอนที่ ๗: “ปราสาททรายแห่งกาลเวลา: บทเรียนจากมหาจักรพรรดิผู้ทิ้งโลก”

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) เจริญพรญาติโยม สาธุชนผู้มีบุญทุกท่าน… วันนี้อาตมามีความยินดีที่ได้มาพบปะกับพวกเรา ในยุคสมัยที่โลกหมุนเร็วเหลือเกิน พวกเราหลายคนในที่นี้ อาจจะกำลังวิ่งวุ่นอยู่กับการสร้างชีวิต บางคนกำลังสร้างเนื้อสร้างตัว บางคนกำลังไล่ล่าความฝัน อยากมีบ้านหลังใหญ่ อยากมีรถหรู อยากมีตำแหน่งหน้าที่การงานที่มั่นคง หรือพูดง่ายๆ ว่า เราทุกคนล้วนปรารถนา “ความสำเร็จ” และ “ความมั่นคง” ด้วยกันทั้งนั้น

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๒๒ มหาสุทัสสนสูตร: เมื่อ “The King of Kings” สอนบทเรียนสุดท้ายว่า “ความยิ่งใหญ่” คือภาพลวงตาที่งดงามที่สุด

บทนำ ในโลกทุนนิยมที่ความสำเร็จถูกวัดด้วยตัวเลขในบัญชีและตำแหน่งแห่งหน เราต่างวิ่งไล่ล่าความเป็น “ที่สุด” แต่ มหาสุทัสสนสูตร (Maha-Sudassana Sutta) กลับพาเราย้อนกลับไปตั้งคำถามที่สั่นสะเทือนรากฐานของความทะเยอทะยานนั้น ผ่านเรื่องราวของ พระเจ้ามหาสุทัสสนะ มหาจักรพรรดิผู้ครอบครองทุกสิ่งที่มนุษย์พึงปรารถนา แต่สุดท้าย… ทรงค้นพบว่าความจริงแท้ไม่ได้อยู่ที่การ “ครอบครอง” แต่อยู่ที่การ “ปล่อยวาง”