Tagged: จศป.

การประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ นับเป็นก้าวสำคัญทางประวัติศาสตร์ของการศึกษาคณะสงฆ์ไทย ที่มุ่งยกระดับการเรียนการสอนพระธรรมวินัยและภาษาบาลีให้เข้าสู่ระบบมาตรฐานการศึกษาของชาติอย่างเป็นทางการ พร้อมด้วยข้อบังคับต่างๆ ที่ตราขึ้นภายใต้พระราชบัญญัตินี้ อาทิ ข้อบังคับคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม (กศป.) ว่าด้วยการบริหารงานบุคคล พ.ศ. ๒๕๖๓ และว่าด้วยโครงสร้างการบริหารงาน พ.ศ. ๒๕๖๓ ได้กลายเป็นกลไกสำคัญในการจัดระบบการบริหารกิจการคณะสงฆ์ให้มีความทันสมัย มีมาตรฐาน และเป็นสากลมากขึ้น

ความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในสังคมไทย มีรากฐานสำคัญมาจากประสิทธิภาพของการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม การหล่อหลอมให้พระภิกษุสามเณรและพุทธศาสนิกชนมีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง แจ่มแจ้ง ในพระธรรมวินัย มิได้เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับการปฏิบัติตนเพื่อความหลุดพ้นส่วนบุคคลเท่านั้น หากแต่ยังเป็นหัวใจหลักของการสืบทอดพระศาสนาให้ดำรงมั่นคงสืบไป ในยุคสมัยที่บริบททางสังคมและเทคโนโลยีมีความเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน ระบบการศึกษาของคณะสงฆ์จึงจำเป็นต้องเผชิญกับพลวัตและความท้าทายนานัปการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรักษามาตรฐานทางวิชาการให้สามารถเท่าทันการพัฒนา และเป็นที่ยอมรับทั้งในฝ่ายพุทธจักรและอาณาจักร

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกในปัจจุบัน การศึกษาพระปริยัติธรรมซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของพระพุทธศาสนาในประเทศไทยได้ก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการปฏิรูปโครงสร้างครั้งสำคัญ การประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ มิได้เป็นเพียงการรับรองสถานะการศึกษาของคณะสงฆ์ให้เข้าสู่ระบบมาตรฐานสากลเท่านั้น หากแต่ยังเป็นรากฐานสำคัญในการจัดวางระบบบริหารงานบุคคลที่มีความมั่นคงและเป็นมืออาชีพอีกด้วย

ภายใต้คลื่นลมแห่งการเปลี่ยนแปลงจากการประกาศใช้ พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ สิ่งที่ถูกจับตามองมากที่สุดมิใช่เพียงเรื่องงบประมาณหรือวิทยฐานะ แต่คือการรื้อโครงสร้างอำนาจเดิมที่เคยพึ่งพิง “ดุลยพินิจส่วนบุคคล” (Personal Discretion) มาสู่การสถาปนาระบบ “นิติรัฐ” (Rule of Law) ที่เข้มข้น

การประกาศใช้ พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ นับเป็นจุดเปลี่ยนทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญยิ่งต่อ “ทุนมนุษย์” ในวงการสงฆ์ไทย เพราะนี่มิใช่เพียงการเปลี่ยนชื่อเรียกขาน แต่มันคือการ “ชุบตัว” (Rebranding) และยกระดับสถานภาพของบุคลากรจากเดิมที่เป็นเพียงผู้อาศัยใบบุญหรือดุลยพินิจของทางวัด ให้ก้าวขึ้นมาเป็น “เจ้าหน้าที่การศึกษาพระปริยัติธรรม” (จศป.) อย่างเต็มภาคภูมิ

ในประวัติศาสตร์การบริหารองค์กร ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดจะสั่นสะเทือนรากฐานได้เท่ากับ “การย้ายฐานอำนาจ” เมื่อวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๖๒ วงการสงฆ์ไทยได้จารึกหมุดหมายสำคัญผ่านการประกาศใช้ พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ หลายคนอาจมองเห็นเพียงเม็ดเงินงบประมาณที่เพิ่มขึ้น แต่หากมองให้ลึกลงไปใน “ดีเอ็นเอ” ของกฎหมายฉบับนี้ จะพบว่านี่คือการ “รื้อถอนโครงสร้าง” (Deconstruction) อำนาจการกำกับดูแลบุคลากรครั้งใหญ่ที่สุด