Tagged: ปรัชญาพุทธ

คุณเคยสงสัยไหมว่า ทำไมบางคนที่ดูเหมือนจะ “รู้ธรรมะ” มากที่สุด กลับกลายเป็นคนที่มีอีโก้สูงที่สุด หรือทำไมการพยายามเป็น “คนดี” ในบางครั้งถึงทำให้เรารู้สึกหนักอึ้งและเหนื่อยล้ากว่าเดิม? ความย้อนแย้งนี้ถูกวิเคราะห์ไว้อย่างเฉียบคมเมื่อสองพันกว่าปีก่อนใน “อลคัททูปมสูตร” (Alagaddūpama Sutta) พระสูตรที่ว่าด้วยการใช้เครื่องมืออย่างชาญฉลาด ผ่านอุปมาที่ทรงพลังที่สุด 2 เรื่อง คือ “งูพิษ” และ “แพ” เพื่อเตือนสติว่า ธรรมะมีไว้เพื่อ “ข้ามพ้น” ไม่ใช่เพื่อ “แบกหาม”

คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมเราถึงรู้สึกเจ็บปวดเมื่อของรักสูญหาย หรือรู้สึกด้อยค่าเมื่อไม่ได้ครอบครองสิ่งที่สังคมบอกว่าดี? คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่ “สิ่งของ” เหล่านั้น แต่อยู่ที่ “กระบวนการทำงานของจิต” ที่เราไม่เคยสังเกตเห็น