Tagged: พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒

การประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ นับเป็นก้าวสำคัญทางประวัติศาสตร์ของการศึกษาคณะสงฆ์ไทย ที่มุ่งยกระดับการเรียนการสอนพระธรรมวินัยและภาษาบาลีให้เข้าสู่ระบบมาตรฐานการศึกษาของชาติอย่างเป็นทางการ พร้อมด้วยข้อบังคับต่างๆ ที่ตราขึ้นภายใต้พระราชบัญญัตินี้ อาทิ ข้อบังคับคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม (กศป.) ว่าด้วยการบริหารงานบุคคล พ.ศ. ๒๕๖๓ และว่าด้วยโครงสร้างการบริหารงาน พ.ศ. ๒๕๖๓ ได้กลายเป็นกลไกสำคัญในการจัดระบบการบริหารกิจการคณะสงฆ์ให้มีความทันสมัย มีมาตรฐาน และเป็นสากลมากขึ้น

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกในปัจจุบัน การศึกษาพระปริยัติธรรมซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของพระพุทธศาสนาในประเทศไทยได้ก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการปฏิรูปโครงสร้างครั้งสำคัญ การประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ มิได้เป็นเพียงการรับรองสถานะการศึกษาของคณะสงฆ์ให้เข้าสู่ระบบมาตรฐานสากลเท่านั้น หากแต่ยังเป็นรากฐานสำคัญในการจัดวางระบบบริหารงานบุคคลที่มีความมั่นคงและเป็นมืออาชีพอีกด้วย

งบประมาณนับเป็นปัจจัยเกื้อหนุนลำดับต้นในการขับเคลื่อนภารกิจของคณะสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิติด้านการศึกษาพระปริยัติธรรม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการดำรงอยู่และการสืบทอดพระพุทธศาสนา ในอดีตที่ผ่านมา การบริหารจัดการงบประมาณภายในสำนักเรียนหรือสถานศึกษาพระปริยัติธรรมมักอิงอยู่กับศรัทธาบริจาคและระบบอุปถัมภ์เป็นหลัก ส่งผลให้ขาดความคล่องตัวและมาตรฐานในการวางแผนงานวิชาการในระยะยาว

การศึกษาพระปริยัติธรรมเป็นรากฐานสำคัญในการสืบทอดพระพุทธศาสนาให้มั่นคงสืบไป เพราะความเจริญรุ่งเรืองของพระธรรมวินัยย่อมขึ้นอยู่กับความเข้าใจที่ถูกต้องแม่นยำของเหล่าศาสนทายาท ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกและการปฏิรูปโครงสร้างทางกฎหมายคณะสงฆ์ครั้งสำคัญภายหลังการประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ การจัดการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยมิได้จำกัดอยู่เพียงขอบเขตของบุญกิริยาภายในวัดเท่านั้น หากแต่ได้ยกระดับเข้าสู่ระบบมาตรฐานวิชาชีพที่มีกฎหมายรองรับอย่างเต็มรูปแบบ