Tagged: พุทธพาณิชย์

0

แนวทางป้องกันการหลอกลวงขายพระเครื่องแก่นักท่องเที่ยวภายในวัด

ในระบอบการปกครองคณะสงฆ์ไทย วัดมิได้ดำรงสถานะเพียงศาสนสถานเพื่อการประกอบพิธีกรรมของพุทธบริษัทเท่านั้น แต่ยังทรงสถานะเป็นแหล่งทัศนศึกษาและศูนย์กลางการเรียนรู้ทางศิลปวัฒนธรรมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางการขยายตัวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ปัญหาการหลอกลวงขายพระเครื่องหรือวัตถุมงคลแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติภายในอาณาบริเวณวัด ได้กลายเป็นประเด็นทางสังคมที่ชาวโลกติเตียน หรือที่เรียกว่าโลกวัชชะ ซึ่งส่งผลกระทบต่อความศรัทธาและภาพลักษณ์ของประเทศชาติอย่างมีนัยสำคัญ มหาเถรสมาคมจึงได้กำหนดมาตรการเชิงรุกผ่านมติมหาเถรสมาคมและระเบียบที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็นแนวทางในการคุ้มครองพุทธศาสนสถานให้พ้นจากการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบในคราบพุทธพาณิชย์

0

ธรรมบาลแห่งศรัทธา: วิเคราะห์เชิงนิติศาสตร์ว่าด้วยระเบียบการควบคุมการเรี่ยไรภายในและภายนอกวัดในพุทธจักรไทย

ในระบอบการปกครองคณะสงฆ์ไทย “การเรี่ยไร” มิได้ดำรงสถานะเพียงกิจกรรมเชิงเศรษฐศาสตร์เพื่อระดมทุนในการบูรณปฏิสังขรณ์ศาสนสถานเท่านั้น หากแต่เป็นนิติกรรมทางสังคมที่เชื่อมโยงระหว่าง “ศรัทธา” ของพุทธบริษัทและ “ความโปร่งใส” ภายใต้ร่มเงาแห่งกฎหมายบ้านเมือง

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๖ จตุตถปาราชิกกัณฑ์: เมื่อคำลวงในนามศรัทธาสร้าง “ยอดมหาโจร” ในพุทธศาสนา

บทนำ: อาชญากรรมทางจิตวิญญาณที่ร้ายแรงที่สุด ในบรรดาอาบัติหนักระดับ “ปาราชิก” ทั้ง ๔ ข้อ ข้อที่มักถูกมองว่ามีความซับซ้อนและเกี่ยวข้องกับกิเลสละเอียดอ่อนที่สุดคือ “จตุตถปาราชิก” หรือการอวดอุตริมนุสสธรรม (คุณวิเศษที่ไม่มีในตน) กฎข้อนี้มิได้บัญญัติขึ้นเพื่อลงโทษผู้ที่มีความหลงผิดโดยสุจริตใจ แต่มีเป้าหมายเพื่อกำจัด “พุทธพาณิชย์” หรือการแสวงหาลาภสักการะโดยใช้นามธรรมทางจิตวิญญาณเป็นเครื่องมือ ซึ่งพระพุทธองค์ทรงเปรียบเปรยผู้กระทำเช่นนี้ว่าเป็น “ยอดมหาโจร” (The Great Thief) ในโลกและเทวโลก