Tagged: มาตรา 1623

การมรณภาพของพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา มิใช่เพียงเรื่องของสรีระสังขารเท่านั้น แต่ในทางโลกยังมีนัยสำคัญประการหนึ่งคือการจัดการด้านนิติวิธีและระเบียบทางการปกครองสงฆ์ โดยเฉพาะการดำเนินการเกี่ยวกับศพและมรดกทรัพย์สิน เพื่อให้เกิดความเรียบร้อยและถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและคู่มือพระสังฆาธิการ ฉบับปี ๒๕๖๗ ตลอดจนหลักกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่เกี่ยวข้อง สาระสำคัญที่พุทธบริษัทและผู้เกี่ยวข้องควรทราบมีดังนี้

ในเส้นทางแห่งบรรพชาอุปสมบทแม้เป้าหมายสูงสุดจักเป็นการสละทิ้งซึ่งพันธนาการทางโลกเพื่อมุ่งสู่ความหลุดพ้น ทว่าในมิติของนิติศาสตร์ปัจจุบัน “พระภิกษุ” ยังคงดำรงสถานะเป็นบุคคลตามกฎหมายที่มีสิทธิและหน้าที่ในทางแพ่งและพาณิชย์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง การได้มาซึ่งทรัพย์สินในระหว่างครองสมณเพศ ไม่ว่าจะเป็นปัจจัยจากการบริจาคหรืออสังหาริมทรัพย์ นำไปสู่ประเด็นทางนิติศาสตร์ที่สำคัญยิ่งเมื่อพระภิกษุรูปนั้นมรณภาพลง