Tagged: อลคัททูปมสูตร

0

ถอดรหัส “อลคัททูปมสูตร”: ศิลปะการจับงูพิษ และเหตุผลที่เราไม่ควรแบก “เรือ” ไว้บนหัว

(นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ – ๓ จบ) เจริญพร ญาติโยม สาธุชนคนรุ่นใหม่ และผู้ที่กำลังแสวงหาความสงบใจทุกท่าน… วันนี้ อาตมภาพอยากจะชวนพวกเราตั้งคำถามกับตัวเองสักนิดหนึ่ง โยมเคยสังเกตไหมว่า ในโลกปัจจุบันที่ความรู้หาได้ง่ายเพียงปลายนิ้ว บางคนยิ่งศึกษาธรรมะ ยิ่งเข้าวัด ยิ่งปฏิบัติธรรม กลับกลายเป็นคนที่มี “อีโก้” สูงขึ้น กลายเป็นคนขี้ตัดสินคนอื่น หรือบางคนที่พยายามทำตัวเป็นคนดีตามคำสอนอย่างเคร่งครัด กลับรู้สึกว่าชีวิตมัน “หนัก” และ “เหนื่อย” กว่าเดิมราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบ

0

อลคัททูปมสูตร: ศิลปะการจับงูพิษ และเหตุผลที่เราไม่ควรแบก “เรือ” ไว้บนหัว

คุณเคยสงสัยไหมว่า ทำไมบางคนที่ดูเหมือนจะ “รู้ธรรมะ” มากที่สุด กลับกลายเป็นคนที่มีอีโก้สูงที่สุด หรือทำไมการพยายามเป็น “คนดี” ในบางครั้งถึงทำให้เรารู้สึกหนักอึ้งและเหนื่อยล้ากว่าเดิม? ความย้อนแย้งนี้ถูกวิเคราะห์ไว้อย่างเฉียบคมเมื่อสองพันกว่าปีก่อนใน “อลคัททูปมสูตร” (Alagaddūpama Sutta) พระสูตรที่ว่าด้วยการใช้เครื่องมืออย่างชาญฉลาด ผ่านอุปมาที่ทรงพลังที่สุด 2 เรื่อง คือ “งูพิษ” และ “แพ” เพื่อเตือนสติว่า ธรรมะมีไว้เพื่อ “ข้ามพ้น” ไม่ใช่เพื่อ “แบกหาม”