Tagged: ธรรมาภิบาล

การศึกษาพระปริยัติธรรมในปัจจุบันกำลังก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการปฏิรูปครั้งสำคัญ ภายใต้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ ซึ่งมีเจตนารมณ์เพื่อสร้างมาตรฐานทางการศึกษา ควบคู่ไปกับการรักษาไว้ซึ่งพระธรรมวินัยอันเป็นรากฐานสำคัญของพระพุทธศาสนา การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารจัดการให้มีความเป็นระบบและสอดคล้องกับบริบทสังคมร่วมสมัยนี้ ทำให้หลักการธรรมาภิบาลหรือหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี เข้ามามีบทบาทสำคัญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิติของการบริหารงานบุคคล ซึ่งเป็นหัวใจของการขับเคลื่อนองค์กรให้บรรลุเป้าหมาย และส่งผลโดยตรงต่อขวัญ กำลังใจ และความมั่นคงของบุคลากรผู้ปฏิบัติงานด้านศาสนศึกษา

ในระบบการปกครองคณะสงฆ์ไทย วัดมิได้มีบทบาทเฉพาะในฐานะสถานที่ประกอบศาสนกิจเท่านั้น หากแต่ยังมีสถานะเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายแผ่นดิน มีหน้าที่ต้องดำเนินกิจการต่าง ๆ อย่างต่อเนื่องและเป็นระเบียบเรียบร้อย เจ้าอาวาสจึงทำหน้าที่เป็นผู้แทนของวัดในกิจการทั้งปวง ทั้งในด้านการปกครอง การบริหารทรัพย์สิน และการประสานงานกับหน่วยงานภายนอก

การศึกษาพระปริยัติธรรมเป็นรากฐานสำคัญของพุทธศาสนาไทยมายาวนาน แต่ภายใต้ความขลังของระบบบริหารเดิม กลับซ่อนปัญหาเชิงโครงสร้างที่สั่งสมมานับทศวรรษ ระบบบริหารเดิมที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจส่วนบุคคล ส่งผลให้การดูแลบุคลากรขาดมาตรฐานและกระจายตัวแบบ “เบี้ยหัวแตก”