Tagged: ปรัชญาการศึกษา

บทนำ: ปรากฏการณ์ความตื่นตัวทางวิชาการพุทธศาสนา ในห้วงเวลาเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐ วงการพระพุทธศาสนาไทยได้ประจักษ์ถึงพลังศรัทธาและความมุ่งมั่นทางวิชาการครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อสถิติผู้สมัครสอบธรรมสนามหลวงพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ถึง ๒๑๙,๘๑๓ รูป/คน นับเป็นตัวเลขสูงสุดในรอบหลายปี ปรากฏการณ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า สนามสอบธรรมมิใช่เพียงพื้นที่สำหรับการวัดผลความรู้ แต่คือเวทีแห่งการขับเคลื่อน “กองทัพทางปัญญา” ของคณะสงฆ์และพุทธศาสนิกชน

หากจะย้อนกลับไปสู่บรรยากาศการสอบธรรมสนามหลวงในพุทธศักราช 2508 ภาพที่ปรากฏชัดคือเหล่ากุลบุตรและพุทธบริษัทที่นั่งเรียงรายอยู่ในศาลาการเปรียญอันเงียบสงัด แสงแดดรำไรลอดผ่านบานหน้าต่างไม้ กระทบลงบนกระดาษฟุลสแก๊ปสีขาวนวลที่มีตราประทับ “สนามหลวง”, ท่ามกลางเสียงขูดขีดของปากกาหมึกซึมที่ลากไปตามบรรทัด สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ตัวอักษรเหล่านั้นไม่ใช่เพียงการคัดลอกตำราลงสู่ใบตอบ แต่คือ “ปรัชญาการวัดผล” ที่มีความลุ่มลึก แบ่งแยกพรมแดนระหว่างความจำ ความเข้าใจ และความคิดออกจากกันอย่างเป็นระบบ