Tagged: ปริยัตินิเทศก์

การประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ นับเป็นก้าวสำคัญทางประวัติศาสตร์ของการศึกษาคณะสงฆ์ไทย ที่มุ่งยกระดับการเรียนการสอนพระธรรมวินัยและภาษาบาลีให้เข้าสู่ระบบมาตรฐานการศึกษาของชาติอย่างเป็นทางการ พร้อมด้วยข้อบังคับต่างๆ ที่ตราขึ้นภายใต้พระราชบัญญัตินี้ อาทิ ข้อบังคับคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม (กศป.) ว่าด้วยการบริหารงานบุคคล พ.ศ. ๒๕๖๓ และว่าด้วยโครงสร้างการบริหารงาน พ.ศ. ๒๕๖๓ ได้กลายเป็นกลไกสำคัญในการจัดระบบการบริหารกิจการคณะสงฆ์ให้มีความทันสมัย มีมาตรฐาน และเป็นสากลมากขึ้น

ความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในสังคมไทย มีรากฐานสำคัญมาจากประสิทธิภาพของการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม การหล่อหลอมให้พระภิกษุสามเณรและพุทธศาสนิกชนมีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง แจ่มแจ้ง ในพระธรรมวินัย มิได้เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับการปฏิบัติตนเพื่อความหลุดพ้นส่วนบุคคลเท่านั้น หากแต่ยังเป็นหัวใจหลักของการสืบทอดพระศาสนาให้ดำรงมั่นคงสืบไป ในยุคสมัยที่บริบททางสังคมและเทคโนโลยีมีความเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน ระบบการศึกษาของคณะสงฆ์จึงจำเป็นต้องเผชิญกับพลวัตและความท้าทายนานัปการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรักษามาตรฐานทางวิชาการให้สามารถเท่าทันการพัฒนา และเป็นที่ยอมรับทั้งในฝ่ายพุทธจักรและอาณาจักร

การศึกษาพระปริยัติธรรมเป็นรากฐานสำคัญในการสืบทอดพระพุทธศาสนาให้มั่นคงสืบไป เพราะความเจริญรุ่งเรืองของพระธรรมวินัยย่อมขึ้นอยู่กับความเข้าใจที่ถูกต้องแม่นยำของเหล่าศาสนทายาท ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลกและการปฏิรูปโครงสร้างทางกฎหมายคณะสงฆ์ครั้งสำคัญภายหลังการประกาศใช้พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๖๒ การจัดการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยมิได้จำกัดอยู่เพียงขอบเขตของบุญกิริยาภายในวัดเท่านั้น หากแต่ได้ยกระดับเข้าสู่ระบบมาตรฐานวิชาชีพที่มีกฎหมายรองรับอย่างเต็มรูปแบบ