Tagged: วิชชาและจรณะ

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๑๒ มหาลิสูตร: เมื่อ ‘อิทธิปาฏิหาริย์’ มิใช่ปลายทางแห่งการหลุดพ้น (บทวิเคราะห์วิชชาและจรณะ)

ในแวดวงการศึกษาพระพุทธศาสนา มักมีคำถามที่น่าสนใจเกี่ยวกับขอบเขตและเป้าหมายของการปฏิบัติสมาธิว่า แท้จริงแล้ว “สมาธิมีไว้ทำไม?” มหาลิสูตร (Mahali Sutta) เป็นหนึ่งในพระสูตรสำคัญที่ให้คำตอบเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจน โดยชี้ให้เห็นเส้นแบ่งระหว่าง “ความสามารถพิเศษเหนือธรรมชาติ” (Psychic Powers) กับ “ความบริสุทธิ์หลุดพ้น” (Liberation) ว่าเป็นคนละเรื่องกัน และนิยามของมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบในทางพุทธศาสนานั้น อยู่เหนือกว่าการเห็นผีหรือได้ยินเสียงทิพย์

0

บทธรรมเทศนา ๑: “ค่าของคน…วัดกันที่ตรงไหน?”

บทธรรมเทศนา: “ค่าของคน…วัดกันที่ตรงไหน?” (อัมพัฏฐสูตร: การกะเทาะเปลือกแห่งตัวตน) นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (๓ จบ) “ขัตติโย เสฏโฐ ชะเนตัสมิง เย โคตตะปะฏิสาริโน วิชชาจะระณะสัมปันโน โส เสฏโฐ เทวะมานุเสติ”

0

พระไตรปิฎกศึกษา ตอนที่ ๙ อัมพัฏฐสูตร: การรื้อถอนวาทกรรม “ชาติกำเนิด” และนิยามใหม่แห่ง “มนุษย์ที่สมบูรณ์”

บทนำ: การปะทะกันของสองอุดมการณ์ ในบริบทสังคมอินเดียโบราณ “ระบบวรรณะ” ถือเป็นโครงสร้างเหล็กที่กำหนดสถานะและคุณค่าของมนุษย์ โดยมีพราหมณ์ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในฐานะผู้บริสุทธิ์โดยสายเลือด ทว่า อัมพัฏฐสูตร ได้บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่พระพุทธองค์ทรงท้าทายโครงสร้างนี้อย่างถึงรากฐาน ผ่านการสนทนากับ อัมพัฏฐมาณพ ตัวแทนของชนชั้นปัญญาชนผู้หยิ่งทะนง