Daily Archive: January 1, 2026

0

จูฬโคปาลสูตร: ศิลปะการ “ข้ามฝั่ง” เมื่อผู้นำที่ใช่ พาเราไปรอดท่ามกลางวิกฤต

ในยุคสมัยที่สังคมขับเคลื่อนด้วยกระแสความนิยม ใครหลายคนต่างโหยหา “ต้นแบบ” หรือพยายามค้นหา “ผู้นำจิตวิญญาณ” เพื่อยึดเหนี่ยวและเดินตาม แต่ในโลกที่เต็มไปด้วยข้อมูลท่วมท้นและกูรูผู้รู้ (ไม่จริง) มากมาย การเลือกเดินตามคนผิดอาจหมายถึงการก้าวพลาดครั้งใหญ่ที่พาชีวิตดิ่งลงเหว

0

ศาสตร์แห่งนายโคบาล: ถอดรหัส ‘มหาโคปาลสูตร’ สู่หลักการบริหารชีวิตและจิตวิญญาณ ๑๑ ประการ

บทนำ: พุทธวิธีว่าด้วยการบริหารจัดการชีวิต ในทางพุทธปรัชญา ความสำเร็จและความล้มเหลวมิใช่เรื่องของโชคชะตา หากแต่เป็นผลลัพธ์ของ “ทักษะ” และ “ความรู้แจ้ง” ในสิ่งที่ทำ พระไตรปิฎกได้บันทึกหลักธรรมสำคัญบทหนึ่งชื่อว่า “มหาโคปาลสูตร” (Mahagopala Sutta) ซึ่งพระพุทธองค์ทรงใช้วิธีการเปรียบเทียบเชิงอุปมา (Metaphor) ระหว่าง “นายโคบาล” หรือคนเลี้ยงวัว ผู้มีความชำนาญการ กับ “ภิกษุ” หรือผู้ปฏิบัติธรรมที่มุ่งหวังความเจริญงอกงามในชีวิต

0

ธรรมาภิบาลในสนามสอบ: กลไกตรวจสอบการทุจริตและมาตรฐานจริยธรรมในการสอบธรรมสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๒๐

บทนำ: ความท้าทายในการรักษามาตรฐานท่ามกลางคลื่นมหาชน ปลายปีพุทธศักราช ๒๕๒๐ ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญของประวัติศาสตร์การศึกษาคณะสงฆ์ไทย เมื่อสนามสอบธรรมสนามหลวงต้องรองรับศาสนทายาทจำนวนมหาศาลถึง ๒๑๙,๘๑๓ รูป/คน ภายใต้ปริมาณผู้เข้าสอบที่เพิ่มขึ้น สิ่งที่คณะแม่กองธรรมสนามหลวงให้ความสำคัญสูงสุดมิใช่เพียงผลสัมฤทธิ์ทางคะแนน แต่คือ “ความบริสุทธิ์ยุติธรรม” ของกระบวนการสอบ

0

ยุทธศาสตร์กระจายอำนาจสู่ภูมิภาค: พลวัตบทบาท ‘เจ้าคณะภาค’ ในการบริหารการตรวจธรรมสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๒๐

บทนำ: ความท้าทายทางสถิติและโจทย์ใหม่ของการบริหาร ในช่วงปลายปีพุทธศักราช ๒๕๒๐ วงการศึกษาคณะสงฆ์ไทยได้จารึกสถิติครั้งสำคัญ เมื่อยอดผู้สมัครสอบธรรมสนามหลวงพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ถึง ๒๑๙,๘๑๓ รูป/คน ปรากฏการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ปริมาณ “ใบตอบ” (กระดาษคำตอบ) มีจำนวนมหาศาล เปรียบเสมือนคลื่นยักษ์ทางวิชาการที่ถาโถมเข้าสู่ระบบการจัดการส่วนกลาง สถานการณ์นี้กลายเป็นปัจจัยเร่งให้แม่กองธรรมสนามหลวงต้องวางกุศโลบายบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เพื่อมิให้กลไกการวัดผลเกิดภาวะชะงักงัน ในบริบทนี้เองที่บทบาทของ “เจ้าคณะภาค” ได้ถูกยกระดับขึ้นอย่างโดดเด่น ในฐานะกลไกหลักของการกระจายอำนาจทางปัญญา เพื่อรักษาดุลยภาพระหว่าง “ปริมาณ” และ “คุณภาพ” ของการศึกษาสงฆ์

0

มรดกปัญญาจากศรัทธาและกตัญญู: วัฒนธรรม ‘ธรรมบรรณาการ’ ในประวัติศาสตร์การสอบสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๒๐

บทนำ: ภูมิทัศน์แห่งปัญญาในกระแสธารศรัทธา ท่ามกลางบรรยากาศอันคึกคักของการสอบธรรมสนามหลวงในปีพุทธศักราช ๒๕๒๐ ซึ่งมีสถิติผู้สมัครสอบทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์สูงเป็นประวัติการณ์ถึง ๒๑๙,๘๑๓ รูป/คน นอกเหนือจากมิติของการวัดผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาแล้ว ยังปรากฏวัฒนธรรมทางปัญญาที่สำคัญยิ่งในรูปแบบของหนังสือ “เรื่องสอบธรรมสนามหลวง” สิ่งพิมพ์ฉบับนี้มิได้ทำหน้าที่เพียงบันทึกระเบียบวิธีปฏิบัติและแบบทดสอบ แต่คือ “ธรรมบรรณาการ” ที่เชื่อมโยงอุดมการณ์ความกตัญญูของบูรพาจารย์เข้ากับพันธกิจในการพิทักษ์รักษารากแก้วของพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนสืบไป

0

ปฏิรูปเกณฑ์วัดผล: พลิกโฉมการตรวจ ‘กระทู้ธรรม’ สู่มาตรฐานสากล พ.ศ. ๒๕๐๐

บทนำ: จุดเปลี่ยนแห่งการวัดผลสัมฤทธิ์ทางธรรม พุทธศักราช ๒๕๐๐ ถือเป็นหมุดหมายสำคัญในประวัติศาสตร์การวัดและประเมินผลการศึกษาของคณะสงฆ์ไทย เมื่อสนามหลวงแผนกธรรมได้ดำเนินการปฏิรูป “เกณฑ์การให้คะแนนกระทู้ธรรม” ครั้งใหญ่ โดยเปลี่ยนกระบวนทัศน์จากการตรวจแบบเดิมที่มุ่งเน้นการ “จับผิดเพื่อหักคะแนน” (Negative Marking) มาเป็นการตรวจแบบใหม่ที่เน้นการ “ประเมินตามระดับความรู้ความสามารถ” (Positive Marking) เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานการศึกษาสากล การเปลี่ยนแปลงนี้มีนัยสำคัญเพื่อส่งเสริมกำลังใจและเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้แสดงศักยภาพทางปัญญาอย่างเต็มที่

0

ปราการปัญญาแห่งพระนคร: เจาะลึกโครงสร้างเครือข่ายอารามหลวงและการรวมศูนย์สอบธรรมสนามหลวงส่วนกลาง พ.ศ. ๒๕๒๐

ท่ามกลางบรรยากาศกรุงเทพมหานครในปลายปีพุทธศักราช ๒๕๒๐ เมื่อลมหนาวเริ่มพัดปกคลุมยอดมณฑพและพระปรางค์ริมฝั่งเจ้าพระยา ในขณะที่วิถีชีวิตคนเมืองเริ่มก้าวเข้าสู่ความทันสมัย แต่ภายในรั้วพระอารามหลวงสำคัญกลับเต็มไปด้วยความคึกคักอย่างมีระเบียบวินัย นี่คือยุคทองที่ยอดผู้สมัครสอบธรรมสนามหลวงพุ่งทะยานสูงถึง ๒๑๙,๘๑๓ รูป/คน การจะบริหารจัดการผู้เข้าสอบจำนวนมหาศาลนี้ได้ จำเป็นต้องมีโครงสร้างที่แข็งแกร่งซึ่งเรียกว่า “สำนักเรียนส่วนกลาง” โดยมีอารามชั้นเอกทำหน้าที่เป็นฐานที่มั่นรวบรวมเหล่าศาสนทายาทจากวัดต่าง ๆ มาทดสอบภูมิธรรมบนมาตรฐานเดียวกัน

0

จารึกศาลาอบรมสงฆ์: วัดสามพระยา ศูนย์กลางแห่งมาตรฐานปัญญาพุทธไทย พ.ศ. ๒๕๒๐

ท่ามกลางสายลมหนาวที่พัดแผ่วจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าสู่เขตพระนครในช่วงต้นปีพุทธศักราช ๒๕๒๑ บรรยากาศภายใน วัดสามพระยา มิได้มีเพียงความสงบวิเวกตามวิสัยอารามเท่านั้น ทว่าภายใน ศาลาอบรมสงฆ์ อันกว้างขวาง กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งปัญญาและความเข้มงวดทางวิชาการ เพราะที่นี่คือ “สมรภูมิสุดท้าย” ที่ใบตอบของศาสนทายาทนับแสนจะถูกเจียระไนให้เป็นทองเนื้อแท้ทางธรรม